مشق شب اول
من خوب ميدونم
که آسمون بزرگه دريا زيباست مهربوني انتها نداره ستارها چه من باشم چه نباشم هرشب سرقرارشون ميان. من ميدونم که دنيا هيچ وقت ازاومدن آدم هاي خوب و بدش سيرنميشه. حتي بعضي وقتها خوب مي فهمم کجاي دنيا يه کسي يه جوري داره باتاريکي شبش عاشقونه نجواميکنه. من خوب ميدونم اونهايي که خدا رو دارن راه نوراني اميد رو هيج وقت گم نمي کنن. حتي تازگيها باهمين دل تاريکم فهميدم که بالاخره ما زميني ها يه روزي نفسهامون به اون بالاها ميرسه...چيزهاي زيادي ازآسمون ودنياوستارها ياحتي دل تاريکم ميدونم اما يه چيزو نتونستم هيچ وقت باورکنم اينکه چرا تو آروم آروم ندونسته داري ميري
(لی لا)


0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home